Ile w nim piękna, światła i radości.
Wystarczy rozejrzeć się. Wystarczy tylko zatrzymać się.
Wcale nie potrzebujemy nowych mebli.
Wcale nie potrzebujemy nowego laptopa czy telewizora.
Potrzebuję zwolnić, potrzebuję podnieść głowę do góry i tak jak mówił Mały Książę potrzebuję "wolno pójść w stronę strumienia"
I pozostać przy nim przez kilka chwil.
Teraz jest jesień - wszystko zwalnia, przygotowuje się do snu. Purpurowe, żółte i brunatne liście wiszą na drzewach. Cieszą oczy. Przyroda jest taka dostojna, dumna jakby chciała powiedzieć - "Już mija rok. Zauważyłeś to. Za chwilę wszystko się skończy"
Jest pięknie. Cicho. Radośnie.
Zbieramy owoce, robimy zapasy na zimę. Patrzymy głębiej w oczy bliskich.
To co najważniejsze jest niewymierne. Nie zmierzę tego. Nie pokażę. Nie udowodnię. Ale wiem, że nie zmarnowałem tego roku.
I kiedyś przyjdzie czas zbierania plonów.
Nie wymieniłem samochodu. Nadal nie mam telewizora ale blask oczu najbliższych jest moją największą nagrodą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz